Üç harflilerden, bilumum falcılardan faydalanıldı. Birkaç kez ruh çağırma seansı tertip edildi. Bu sırada yanlış ruhlarla temas edilmiş olsa da, 35 yıldır çözülememiş bir cinayetin zanlısı ortaya çıkarıldı. Borsa İstanbul Endeksinden, dolar tele paritesinden, enflasyon rakamlarından, benzin fiyatlarından, alkollü içkiler fiyat artış oranlarından, nalbur fiyatlarından faydalanıldı.
Ä°ncelendi, soruldu, bakıldı, yapıldı…

Karar verildi:
Münevver kızımız (Allah rahmet eylesin) böyle hunharca öldürülmeseydi, yaşasa yaşasa 65 yaşına zor gelirdi. Bana kalsa o kadar da yaşamazdı ya. Neden dersen, kendime bakıyorum. 5 sene kaldı emekliliğime, o günleri görüp göremeyeceğim meçhul.
Neyse, ne diyorduk? Şimdi bu kızımız ölmeseydi en fazla liseyi bitirirdi, bu kesin. Daha fazla okumazdı bu kız. Neden dersen, içime doğdu, öyle hissettim. Bir de rüyama girdi kızcağız. “Ben üniversiteye gitmeyecektim. Lise bitsin çalışmaya başlayacaktım” dedi. “Evlenecektim 2013 yılında. 1 yıl içinde ilk çocuk,3 yıl sonra da ikinci çocuğu yapacaktım.”
Bu durum ruh çağırma seanslarında da maktul kızcağız tarafından teyit edildiğinden efendim, işin hesaplama kısmına geçilmiştir. İşin en zor kısmı budur.
Anne babayla yapılan görüşmelerde yetmiş yaşını geçmelerinin zor olduğu anlaşılmıştır. Bu yaşa kadar yaşarlarsa kendileri için nimettir, şükretsinler.
Uzatmayalım efendim rahmetli Münevver kızımızın ana babasına taş çatlasa toplam 37 bin 486 TL maddi katkısı olacaktır. Ailenin zararı bunu geçmez.
Münevver’in öldürülme şekli, sonrasında katilin kaçış ve yakalanış hikayeleri falan bizim için önem arz etmemektedir.
Sonuç olarak: Bana gelindi ve gencecik bir hayata değer biçmem istendi. Bendeniz de bu işlemi akla ve mantığa dayalı her türlü yolu kullanarak bu değeri belirledim. Alnım aktır, vicdanım rahattır.

Gerisi yüce adaletin yetkisindedir.